Natamam Mısralar

Natamam Mısralar, geleneksel Türk şiirinin ritmik ve tematik omurgasını yeniden kurmaya çalışan yapısal bir arayışın ürünüdür. Eser, ilk bakışta keskin bir biçimde ayrışan iki ana tema üzerinde yükselir: Kolektif hafızaya, kurucu mitlere ve epik bir coğrafyaya yaslanan tarihsel duyuş ile bireysel gurbeti, melankoliyi ve içe dönüşü işleyen şahsi manzumeleri bir araya getirir. Şair; Tanrı Dağları ve Isık Göl gibi mekânları sadece coğrafi unsurlar olarak değil, tarihsel sürekliliği ve aidiyeti temsil eden birer poetik imge olarak metne dâhil eder.

Kitabın dikkate değer yönü, divan ve halk edebiyatının ağırlığı ile çağdaş insanın yalnızlık ve yabancılaşma hissi arasında kurmaya çalıştığı köprüdür. Kitapta, çocukluğun kanaat dönemine duyulan özlem ile bugünün mekanik dünyası arasındaki çatışma, abartıdan uzak, mesafeli ve vakur bir dille ele alınır.

Hece işçiliğindeki kararlılığı ve dilin klasik imkânlarını günümüzün lirik duyuşuyla birleştirme gayretiyle Natamam Mısralar, çağdaş şiir ortamında geleneğe eklemlenme niyetini nesnel bir biçimde ortaya koyan dengeli ve tutarlı bir eserdir.