Yuan Hanedanlığı Dönemi Türk Budizmi’ne Ait Taoist Etkili Uzun Yaşam Metni: Yėtiken Sudur

İslam Öncesi Eski Türk inanç sistemleri temelinde sahip olduğu kültürel ve dinî çeşitlilikle Tarihî Doğu Türkçesinin kilometre taşlarından biri olan Eski Uygur Türkçesi, yazılı metinler tanıklığında 9. yüzyıldan 14. yüzyıla kadar kesintisiz süren yazı dilidir. 20. yüzyıl başlarında Turfan ve Dunhuang bölgesine yapılan seferler neticesinde elde edilen yazılı materyallerle Türkoloji âlimlerinin dikkatlerini üzerine çeken Eski Uygur Türkçesi, sadece sahip olduğu kültürel ve dinî içeriklerle değil, aynı zamanda bünyesinde barındırdığı dilbilimsel unsurlarla her dönem Türkoloji’de yoğun bir ilgiye sahiptir. 
Eski Uygur Edebiyatı adıyla kapsamlı bir yazını bünyesinde barındıran Eski Uygur Türkçesi, dinî ve din dışı metinlerle asırlar boyu temsil edilmiştir. Çoğunlukla Orta Asya’nın dinî ve fikrî öğretileriyle gelişme bulan Eski Uygur Türkçesi, asıl gelişim alanını Budizm ile bulsa da, Manici ve Hristiyan öğretilerin varlığı yadsınamaz derecede önemlidir.