Yoruldum

Biliyorum… Çok erken yitirilen, yorgun bir bedene ne büyük haksızlık yaptığımı şimdi anlıyorum. Herkesin yükünü taşırken meğerse kendimi boş vermişim. Kiminin ellerini tuttum ama tutulan el olmadım. Kiminin gözyaşlarına yaş kattım ama gözyaşlarıma eşlik eden olmadı. Kiminin derdini saatlerce dinledim ama beni dinleyen olmadı. Kalbime aldıklarım oldu, beni kalbine alan olmadı. Şimdi ellerimden, gözlerimden, ayaklarımdan, kulaklarımdan, kalbimden… Tüm bedenimden özür diliyorum. Ne anlatabildim ne de anlaşılabildim. Yoruldum, işte tam da bu yorgunluğun kitabı. Savaşın içinden geçip hayata tutunmaya çalışan bir genç kızın kayıplarla zorluklarla yalnızlıkla ve mücadeleyle örülü yolculuğu… Her şeye rağmen güçlü kalmayı seçen bir ruhun hikâyesi. Bu kitap düşenlere, yorulanlara, susanlara seslenir. Hayatın karşısında defalarca sınanmış ama yine de ayakta durmaya çalışan herkese… Yoruldum, vazgeçmemenin ne demek olduğunu anlatır. Yorulmanın insan olmaktan geldiğini ama yeniden ayağa kalkmanın bir seçim olduğunu hatırlatır ve okura şunu söyler: Yorulabilirsin… Ama pes etmek zorunda değilsin.