Yola Düşen Gölgeler

Ortadoğu’nun Orta Çağ’ında, bilinmeze doğru çıkılan macera ve gizem dolu bir seyahat. Örtülen, saklanan gizli kimlikler ile yaşanan büyüleyici bir hikâye. Kar, fırtına ve tipi ile yoğrulan ve sadece sorulduğunda dile getirilen düzmece sebepler, yer yer akıl oyunları ve bolca tarih bilgisi ile harmanlanmış bir Selçuklu destanı.
Büyük Selçuklu Devletinin üç büyük kentinden farklı amaçlarla Halep’e gönderilen üç kafilenin yolları Miladi 1124 yılının ocak ayında, bu görev yolculuğunun daha başlarında kesişmiştir. Belki tesadüf, belki kasıt kim bilir? 
Görevleri tarihin akışına etki edecek kadar önemli olan bu kişilerin, kendileri de bir o kadar önemlidir. Bu sebeple gerçek kimlikleri, gölge bir ismin arkasına özenle saklanmıştır. Kiminin ki 30 yıldır, kiminin ki 10 yıldır, kiminin ki 1 haftadır.
Gölgelerin Halep’e ulaşmak için aşmaları gereken sarp ve tehlikeli bir geçittir “Revanduz Geçidi”, bin yıllar boyudur İran ile Irak arasındaki sıradağların geçit verdiği birkaç noktadan biridir. Sabah erken saatlerde keskin bir soğuk ama masmavi bir gökyüzünün altında başlayan tırmanış yolculuğu, akşam üzeri başlayan kar yağışı ve yaklaşan tipi ile birlikte çok tehlikeli bir ölüm kalım mücadelesine dönüşmüştür.
Neyse ki geçidi ve yolcuları koruyanlar vardır. Konaklama hedeflerine varamayacakları anlaşılan yolcular, sarp geçidin zirvesindeki daha erken bir noktada yer alan Nahavend Hanı’nda geceyi geçirmek hususunda ikna edilmişlerdir.  
Seçeneksiz kalıp, canını kurtarmak isterken kapana girip sıkışan bir av misali…