Yırtık Bot

Katırlardan indirilen cesetlerin üstüne üşüşen anneler, her katır yükünden çocuklarına ait bir parça bulup evlerinin önüne koyuyorlar, Zeynep yenge o katırdan o katıra koşuyor, kucağına aldığı Mehmet’in donmuş kolu, yanına yaklaşan abisi kolu elinden alıp eve götürdü bir çarşafa sardı odanın ortasına koydu.
Kıyafetleri yananlar tanınmadılar, herkes bir parça ceset ararken Korucubaşı Halil bacakları olmayan oğlu Baran’nın cesedine sarılmış elinden alamıyorlar, kendi kendine konuşuyor…
Hazal’ın annesi Gönül, ani bir hareketle Kaynı Ali’nin kucağındaki ayaksız cesedi aldığı gibi yanındakilere verdi. Herkesin payına bir parça ceset düşmüşçesine gömüldüler…
Anneler, yarım yamalak mezarların başını mekan tuttular…Hazal, Berzan’ın kafasını ve bir ayağının üstüne örtülen toprağı okşarken yanına oturan ikizler, Dicle ve Fırat kafalarını annelerinin dizine koyarak Hazalı‘ın annesi Gönül, Zeynep yenge ve Ali amcasının gözyaşları Fırat ve Dicle’nin göz yaşlarına karışarak Mezopotamya ya aktı aktı aktı…