Yıldız Hikâyeleri

Ben, Nadir Bey yahut eskilerin deyişiyle Ağa… Yıllar boyu kim olduğuma başkaları karar verdi. Önce sarayın içinde bir isimdim sonra bir sıfat. Şimdiyse, bir çiftliğin ortasında yalnız bir adamım. İnsanın kendi hayatına dair en az bildiği şey, kim olduğu değil midir zaten! Bu sabah elim konağın paslı kilidine uzandığında titredi. Yaşlılık, insanın dizleriyle birlikte hafızasını da ağırlaştırıyor. Kilit, eskisi gibi kolay dönmüyordu. Pas sadece demiri değil hayatımı da kaplamıştı. Asıl mesele bu değildi. Bir kapıyı kapatıp gitmek, insanın içindeki yükleri bırakması kadar kolay olmuyordu.

Tarihin kritik dönemlerinde yaşananlar, hikâyeler kayıt altına alındıkları zaman kalıcı izler bırakır. İnsanın derinliklerine inildiğinde, sayılardan ve sonuçlardan daha sahici bir tablo çıkar ortaya. Babalar ve oğullar arasında, Sultan'ı sevenlerle Meşrutiyet sevdalıları arasında bir devrin kayıtlarını öyküleştiriyor Yıldız Tarakçı. Pasın sadece demirde olmadığını görmemiz için, bu topraklarda hiç bitmeyen bir savrulmanın izini sürüyor. Çok tartışılan bir devrin hikâyelerini kaleme almanın, o günlere damga vuran sarayla aynı adı taşıyan yazara nasip olması, kaderin cilvesi olsa gerek.