Yedi Yunus

Nilay ile Koray,
Erkenden uyandılar,
Babalarıyla balığa çıkmak için.
Nilay ile Koray,
Etrafı seyrederken,
Babaları kürek çekerken,
Yeterince açıldılar denize.
Nilay ile Koray,
Dürbünleriyle bakarken,
Babaları oltaya balık gelmesini beklerken,
-Ayyy! Şunlara bak!
Gördüler yunusları.
Bir, iki, üç,
Dört, beş, altı, yedi.
Tam yedi yunus!
-Keşke onları daha yakından görebilseydik,
Diye mırıldandı Koray.
-Keşke…
Dedi Nilay da.
Yunusların küçük balıkları yiyerek beslendiklerini,
Kayıklarına yaklaşırlarsa balıkların kaçacaklarını,
Söyledi babaları.
Nilay’ın aklına bir fikir geldi.
Babası kabul ederse,
Birlikte yol alacaklardı,
Yunuslarla.