Umut Penceremden

“Öleceğini bildiği için her insan yaratıcıdır, diyen Ayla Algan’dan
“Sanatçı toplumun önünde bir rol modeldir. Halk sanatçıyı bir yere taşıyorsa, sanatçıda o halkın sorunlarını da neşesini de yaşayandır.” diyen Belkıs Akkale’ye
“Düş kurmaktan korkmayın, inat ile sevda ile düşünüze tutunun.
Çünkü sabırla yürünen yolun sonunda göreceksiniz ki; bir gün düşünüz yorulacak, siz başaracaksınız.” Yaşar Seyman’ın bu sözlerinden,
“Ali’nin kaybından sonra yasını tutmak, gözyaşı dökmek Ali İsmail’e haksızlık olurdu. O acıyı yüreğime gömüp, Ali İsmail’in düşlerinin peşinden koştum.” düşlerin peşinden koşan Emel Korkmaz’a
“Bir kadının hakkını elinden aldığınız zaman, aslında o toplumun parlak geleceğini de elinden almış olursunuz.” Sedef Kabaş’ın bu sözlerine,
“Kadınların olmadığı bir yönetim biçiminde, demokrasiden söz etmemiz mümkün değil.” Sözleri ile Nazan Moroğlu eşlik ediyor, “Bütün toplumun, özgür ve eşit yaşaması için mücadele şart. Toplumun kurtuluşu için kadınların daha çok devrede olması gerekir.” Gülsüm Kav’ın sesine;
“Hak verilmez alınır, mücadele etmeliyiz. Mücadele kazandırır, çünkü biz güçlüyüz.” diyen Canan Güllü sesini katıyor,
Güçlü bir ses de Şebnem Korur Fincancı’dan geliyor.
“Birlikte değiştireceğiz ve haklarımızı koruyabildiğimiz memlekette birlikte yaşayacağız. Biz mücadeleyi kazanmadan bırakmayanlardanız.” 
Bu kitap; Umudun Penceresine konup uçan güçlü kadınların manifestosudur.