Taş Ev

Taş Ev, insanın varoluşsal arayışını “sığınma” metaforu üzerinden ele alan, tematik bütünlüğü güçlü bir öykü kitabıdır. Adını taşıyan metafor, yalnızca mekânsal bir korunma alanını değil; insanın insana, hayata ve nihayetinde Yaradan’a yönelen insani ihtiyaçlarını simgeler. Bu metinlerde “ev”, kimi zaman bir insanın varlığıdır, kimi zaman geçmişle kurulan kırılgan bir bağ, kimi zaman da yeniden ayağa kalkmanın sessiz ama dirençli ifadesidir.
Dilek Çoban, öykülerinde çocuksuz bir annenin evlatla kurduğu varoluşsal bağdan, küllerinden doğan kadınların hayata yeniden tutunuşuna; sevgiden ve yalnızlıktan umudunu yitirmiş bir ruhun beklenmedik bir sevdayla karşılaşmasından, unutmanın mümkün olmadığı hayatlara ve kökünden koparılsa da yine köküne ulaşan mübadil belleklere uzanan geniş bir insani harita çizer. Tüm bu anlatılar, insanın en nihayetinde sığınılacak yerin yalnızca başka bir insan değil, ilahi bir fark ediş olduğunu kavramasıyla ortak bir “eve dönüş” bilincinde birleşir.
Taş Ev, Dilek Çoban’ın yazarlık yolculuğunda estetik, kuramsal ve anlatısal yetkinliğin belirginleştiği bir eşiği temsil etmektedir. Bu eser, yazarın edebî birikimini profesyonel bir zemine taşıdığını açıkça hissettiren; dil hâkimiyeti, tema derinliği ve anlatı disipliniyle edebiyat dünyası için umut vadeden bir duruş sergiler. Okurunu yalnızca duygusal olarak değil, düşünsel olarak da besleyen bu kitap, Dilek Çoban’ın edebiyat sahnesindeki kalıcı varlığının güçlü bir habercisidir.
Prof. Dr. Hasan GÜNEŞ