Sekül

Bu bir adalet hikâyesi değil.
Bu, adaletin yetmediği yerlerin kaydı.
Sekül; suçun alışkanlığa, vicdanın lükse dönüştüğü bir şehirde geçiyor. Kanun var, ama kimse bakmıyor. Herkes biliyor, kimse konuşmuyor. Konuşanlar da ya kayboluyor ya efsane oluyor.
Bu romanda adalet; dosyalarda değil, karanlık arka sokaklarda, kırık kemiklerde ve yarım bırakılmış hayatlarda dolaşıyor. İyi ile kötü aynı cümlede nefes alıyor. Kahramanlık kirli, suç fazlasıyla tanıdık.
Sekül, okuru rahat bırakmaz.
Soru sormaz. Yargı dağıtır.
Taraf seçtirir. Sonra bedelini hatırlatır.
Bu kitabı okurken kimse masum kalmaz.
Çünkü bazı şehirlerde adalet, seküler değil — şahsidir.