Onsra

Pelin, otuz üç yaşında; hayatın ona öğrettiği her kırılmayı kalbinin en sessiz yerine saklamış bir kadındı. Aşka inanmakla ondan kaçmak arasında duran, güçlü görünürken içten içe sevilmeyi bekleyen biri…

‎İlker ise yirmi sekiz yaşında; duygularını kelimelere değil, mesafelere saklayan bir adamdı. Bursa’da yaşarken kalbinin bir tarafı hep İstanbul’a dönüktü. Ta ki Pelin’e rastlayana kadar.

‎Bir sosyal platformda başlayan konuşma, zamanla iki şehir arasına gerilen ince bir kader ipine dönüşür. İstanbul’un ışıkları, Bursa’nın sessizliği, yarım kalan cümleler, geç gelen mesajlar, korkular, gurur, ailelerin gölgesi ve “karar verirsem geri dönüşü olmaz” diyen bir adamın ağır suskunluğu…

‎Pelin için aşk, beklemekle vazgeçmek arasında sınanan bir cesarettir. İlker içinse sevmek, kaçmayı bırakıp bir kadının gözlerinde kalmayı öğrenmektir.

‎Ama bazı hikâyelerde kavuşmak son değil, asıl başlangıçtır.

‎Onsra, unutulmadan sevilenlerin, mesafeye rağmen kalpte yer açanların ve “geç kaldım” sanırken aslında tam zamanında gelenlerin hikâyesi.

Çünkü bazen insan birini İstanbul kadar sever…

‎Ama bunu söylemeye bir ömür geç kalabilir.