Olmasaydı İyiydi ama Oldu Bir Kere

Bu kitabı her biri topluma, bilhassa herhangi bir ideolojik tutkusu, yolu ve tercihi olan gençlere büyük insanî ve vicdanî dersler vermeye namzet olan ibret dolu, kiminden çok utandığım, kiminden de gurur duyduğum iyi ve kötü anılarımı yazdım.
Sade bir anlatım diliyle, lafi dolaştırmadan, sorgulama ve hesaplaşma yapılan satırlarda kendime hiç ayrıcalık yapmadan, yaşadığım gerçekleri tüm çıplaklığıyla objektif ve cesur bir şekilde yazmaya çalıştım.
Hayatım, keşke hiç yapmasaydım, keşke hiç olmasaydı dediğim pişmanlık veren olaylarla dolu olduğu kadar, iyi ki yapmışım ya da çok iyi yapmışım dediğim gurur ve mutluluk verici anılarla da dolu. Kitabımı akademik bir yapısı ve hedefi olmadığı için dipnota boğmadım. Kaynak kullanmadım. Zira anlatılan benim hayatımın kesitleri olduğuna göre, kaynak da benim hayatımın kendisi, yani yaşadıklarım, gördüklerim, bildiklerim ve anılarımdır. Bundan daha sağlam ve iyi kaynak mı olur?
Anılarımın birçoğu siyasal, ideolojik kutuplaşma iklimlerinde ve kavga yıllarında yaşanmış olan ve çoğu ruhumuzda travmatik ve geçmeyen yaralar açan siyasî çatışma ve boğazlaşma öykülerinden oluşuyor.
Siyasetten ve siyasetçilerden nefret ediyorum. Siyasettennefret etmemin temelinde, omurgasız, dönek, muhteris ve menfaatperest siya-seçilerin son yıllardaki ilkesiz ve utanç verici hal ve davranışlarının etkisi olduğu kadar, bu şiddet ve çatışma dolu olayların, bizi insanlıktan ve uygarlıktan çıkaran vahşet dolu yaşanmışlıkların ruhumda açtığı kapanmayan yaraların ve neredeyse yarım asırdır geçmeyen travmaların da etkisi var. Tabii bir de ateşli gençliğimizden, her emri tak diye sorgulamadan ve itiraz etmeden yerine getirmeye hazır ve hırslı müfrit dava neferleri olmamızdan istifade edilerek, tepe tepe kullanılıp, siyasal ikbal ve servet kapışma devranı geldiğinde buruşturulmuş bir kağıt gibi bir kenara atılıvermenin ruhumuzda derinleştirdiği, her geçen zaman gittikçe artan depresif ve değersizleștirici etkisi...