Kronik

Saatleri kolunuzdan söküp atın,
Zaman, efendilerin uydurduğu bir yalandır.
Sizin "hayat" dediğiniz o süslü vitrin,
Bizim ruhumuzun satıldığı pazardır.

Ben bir fabrika dumanında yitirdim gençliğimi,
Bir diplomanın soğuk mürekkebinde boğdum hayallerimi.
Şimdi bu aynada duran yabancı,
Sizin o "normal" dediğiniz cinayetin tek tanığı.

Sabret dediniz, şükret dediniz, uyuşturdunuz;
Kendi saraylarınıza bizi tuğla yaptınız.
Ama unuttunuz:
Dibi görenin artık düşecek yeri,
Vazgeçenin kaybedecek bir şeyi yoktur.
Elimdeki bu metal, bir veda değil;
Sizin sahte cennetinize vurulmuş son mühürdür.
İstediğin zaman sonlandıramayacağın bir hayat sana ait değildir.

"Bu eser +18 yaş ve üzeri okurlar içindir. Tetikleyici unsurlar barındırır."