Çocuklarda Uyku ve Rutin Eğitimi

Gecenin bir yarısı ağlayan çocuğunuzun başında çaresizce dururken kendinize sorduğunuz "Neden bana inat ediyor?" sorusunu bir kenara bırakın; çünkü çocuk inat etmez, yalnızca henüz kelimeleri olmayan bir mimar gibi kendi iç haritasını ve düzenini inşa etmekle meşguldür. Çocuğunuz uykuya direnmiyor; aksine hayatın en sıcak, en anlamlı parçası olan size tutunarak gecenin getirdiği o büyük ayrılığa karşı koyuyor. Onu zorla uyutulacak bir nesne olarak görmek yerine; kendi başına girip çıkabileceği alçak bir yatakla ona özerklik tanımalı, akşamın telaşını yavaşlatarak gündüzden geceye uzanan geçişleri güvenli birer köprüye çevirmeli ve ağladığında onu aceleyle susturmak yerine yalnızca "Buradayım" diyen sakin bir varlık sunmalısınız. Siz kendi yorgunluğunuzu, sabırsızlığınızı ve korkularınızı odanın kapısında bırakıp onu sessizce gözlemlemeyi öğrendiğinizde; çocuğunuz sizin telaşsız bedeninizi okuyarak kendi iç huzuruna kavuşacak ve uyku, kazanılması gereken bir savaş değil, tamamlanmış bir günün doğal varış noktası olacaktır.