Bourdieu ve Hukuk

Hukuk alanı, yalnızca adaletin kurumsal işleyişi değil; aynı zamanda bireylerin kendi toplumsal konumlarını yeniden üretme çabasının da mekânıdır.
Bu çalışma, Pierre Bourdieu’nün “alan”, “habitus” ve özellikle “illusio” kavramlarından hareketle, Diyarbakır’da avukatlık mesleğini seçen bireylerin bu alana yönelimlerinin ardındaki toplumsal dinamikleri incelemektedir.
Hukuk okumak ve avukat olmak, çoğu zaman yalnızca mesleki bir tercih değil, sembolik sermayenin bir yatırım biçimi olarak karşımıza çıkar. Bu bağlamda avukatlık, yalnızca bir mesleki kimlik değil, toplumsal güç ilişkilerinde yeniden yer alma ve sembolik iktidara katılma pratiği olarak ele alınmaktadır.
Bireyler bu alanın vaat ettiği saygınlık, güç ve meşruiyetin etkisiyle, “oyunun kurallarına” inanır ve bu oyuna dâhil olurlar. İşte Bourdieu’nün “illusio” dediği şey de tam olarak budur: Bir alanın anlamına, değerine ve kazanımlarına gönülden inanmak, hatta bu inancın kendisini bir yaşama biçimine dönüştürmek.
Bu kitap, Diyarbakır özelinde, avukatlık alanına yönelimin ardındaki toplumsal motivasyonları, bireylerin sahip oldukları ekonomik, kültürel ve sembolik sermayelerle birlikte çözümlemektedir.