Bir Meleğin Otizmle Dansı

“Soframızdaki ekmeğin tadı da uykumuzdaki lezzet de uçup gitmişti uzak diyarlara. Nefes alışımız Emir Asım'a bir adım daha yaklaşmak içindi; oysa onun kendine ait bir dünyası vardı ve o dünyaya bir türlü adım atamıza izin vermiyordu.

Allah'ım, bu dünyanın sınırları aşılmaz bir kale miydi? Yoksa hayatımız bir imkânsızın peşinde koşarken yitip gidecek miydi?

Kardeşim; yüzümüze bakmıyor, söylediğimizi anlamıyor, hiç konuşmuyordu. Bir anlığına da olsa hayal edin. En sevdiğiniz varlık yanı başınızda, kıpır kıpır ama aynı zamanda kocaman bir “YOK”. Bu çıkmazı hayal edin lütfen! Belli belirsiz bir ışığın bile görünmediği dar bir kuyudaydık, tırmandıkça düşüyorduk ama tırmanmaya devam ediyorduk.”

Değerli okuyucu,
Şimdi, gözleriniz akıyorsa fikir edinmek için bu satırlarda; diyebilirim ki eski halinizle vedalaşabilirsiniz. Çünkü kitabın sonunda nur topu gibi bir “SİZ” doğacak ve onu çok seveceksiniz. Kahramanımız Emir Asım olsa da, aslında bu içinizdeki “SİZ”in yolculuğu. Kendinizi bulmaya hazır mısınız? O halde, yolculuk başlasın!.