Ayrık Otu

Toprağın inatçı, direnişçi, sarı gömlekli misafiri…
Ayrık otu, adıyla küçümsenen; varlığıyla rahatsız eden bir yaşamdır. Ne davet edilir ne de istenir; buna rağmen direnerek var olur. Kökü derindedir, izi sessizdir. Koparıldıkça çoğalır, bastırıldıkça tutunur.

Bu kitap, gürültülü direnişlerin değil; sessiz görünüp reddedenlerin hikâyesini anlatır. Bastırılan seslerin, içe kanayan yaraların ve görünmez mücadelelerin izini sürer. Yaşamdan süzülen anılar, kırılmalar ve düşünceler; hep zaman ile vicdan arasında dolaşır. Okur, bu metinlerde çoğu, yalnızca anlatılanla değil, kendi kökleriyle de karşılaşır.
Ayrık Otu, ait olamamanın acısını inkâr etmeden, tutunmanın onurunu savunur. Düşünmenin bir lüks değil, var olmanın asli şartı olduğunu hatırlatır. Hukuku bir güç aracı değil, vicdanın dili olarak ele alır; karşıtlığı düşmanlığa dönüştürmeden hakikatin yanında durur.

Yazar için hasım, düşman değildir. Savunulan şey de öfke değil ilkedir; taraflar değil hukuktur. Bu kitap, düşünceyi bir silah değil, bir sorumluluk olarak görenlere yazılmıştır.
Koparılsa da iz bırakanlara.
Bastırılsa da var olmaktan vazgeçmeyenlere.