Ah(h)-ı Aşk

.. Söylenenler de boynu bükük mahcub olan türden.. 
Onunçün eğik… 
Aşk gibi..
Hani dedimdi sözün başında, cesaretten dem vururken; 
anlayana sözlerim, kastım okuna, hakka girilmeye.. 
hakka girilmeye, evet  hakka girilmeye...
zannmış sahibini evc-ü kemâle eriştirir; yine zannmış sahibini başı öne eğdirir..
sevenler hiç tasalanmasın, yeri yurdu hakkı 
hukuku bilenlerdeniz..

sözlerimiz O’nadır, gayrisinde aranmasın..
..
seviyor zannedenler de; sözüm israf olmaya.. 
varsın öyle sanadursun; ahirette görüşüle.. 
..
Ve nihayet, bu aşk ki, beşerî kayıtların ötesinde bir hakikate kapı aralaya; asıl menziline, mutlak olan vuslata.. 
Gönül, her neyi severse sevsin, o sevgi hakikatte O’na 
yürüyüşün bir gölgesi değil mi? O’nun cemâlinden bir akis; O’na dönüşe bir işaret..
Aşk da, bu bakımdan bir yolculuk; zahirde belki bir varlığa, 
bâtında ise Hakk’a..  
farkında olunsa da olunmasa da..